اولياى امر از خودتان را . يعنى مقصود از اولياى امر ، اوصيا هستند و ايشان ، همان ائمّهء معصوم عليهم السلام هستند . 4 . ائمّه عليهم السلام ، گواهان خداى - عزّ و جلّ - بر مخلوقات‌اند امام صادق عليه السلام دربارهء قول خداى - عزّ و جلّ - در آيهء « « فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً » ؛ « 1 » پس چگونه است زمانى كه از هر امّتى گواهى آوريم و تو را بر آنها گواه مىخواهيم ؟ » ، فرمود : تنها درباره امّت محمّد صلى الله عليه و آله نازل شده است . در هر قرنى ، امامى از ما برايشان گواه و ناظر است و محمّد صلى الله عليه و آله ، گواه و ناظر بر ماست . بريد عجلى مىگويد : از امام صادق عليه السلام دربارهء قول خداى - عزّ و جلّ - در آيهء « « وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ » ؛ « 2 » و اين گونه شما را امّتى ميانه ( عادل ) ، قرار داديم تا بر مردم ، گواه باشيد » ، پرسيدم ، فرمود : ما هستيم امّت ميانه و ماييم گواهان خدا بر خلقش و حجّت‌هاى او در زمين . همچنين فضيل مىگويد : از امام صادق عليه السلام ، دربارهء قول خداى - عزّ و جلّ - در آيهء : « « وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ » ؛ « 3 » و هر گروهى را رهبرى است » ، پرسيدم ، فرمود : هر امامى ، رهبر است و در دورانى كه در ميان مردم است ( رهبر مردم دوران خويش است ) . 5 . ائمّه ، نور خداى - عزّ و جلّ - هستند ابوخالد كابلى مىگويد : از امام باقر عليه السلام دربارهء تفسير قول خداوند در آيهء « « فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا » ؛ « 4 » به خدا و رسولش و نورى كه فرستاده‌ايم ، ايمان آوريد » ، پرسيدم ، فرمود : اى ابا خالد ! به خدا سوگند كه مقصود از نور ، ائمّه از آل محمّد صلى الله عليه و آله هستند تا

--> ( 1 ) . سورهء نساء ، آيهء 41 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 270 . ( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 143 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 270 . ( 3 ) . سورهء رعد ، آيهء 7 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 272 . ( 4 ) . سورهء تغابن ، آيهء 8 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 276 .